அறிமுகம் மற்றும் வரையறை
வரலாற்று ரீதியாக, எதிர்-மன்னர் (Anti-king அல்லது antiking, ஜெர்மன் மொழியில் Gegenkönig, பிரெஞ்சு மொழியில் antiroi) என்பது ஏற்கனவே ஆட்சியில் இருக்கும் ஒரு மன்னருக்கு எதிராக, வாரிசு உரிமைத் தகராறுகள் அல்லது நேரடியான அரசியல் எதிர்ப்புகள் காரணமாக தன்னைத்தானே மன்னராக அறிவித்துக் கொள்ளும் ஒருவரைக் குறிக்கும் சொல்லாகும். இந்தச் சொற்கள் பொதுவாக ஐரோப்பிய வரலாற்றுச் சூழலில், பரம்பரை முறைமை கொண்ட முடியாட்சிகளைக் காட்டிலும் தேர்தல் முறையிலான முடியாட்சிகளுடன் தொடர்புடையதாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பரம்பரை முடியாட்சிகளில் இத்தகைய நபர்கள் பொதுவாக உரிமைக்கோருவோர் அல்லது pretenders என்று ஆங்கிலத்தில் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
வரலாற்றுப் பின்னணி மற்றும் புனித ரோமானியப் பேரரசு
எதிர்-மன்னர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் குறிப்பாக புனித ரோமானியப் பேரரசின் அரசியலில் மிக அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. பேரரசர் நான்காம் சார்லஸ் (Charles IV) அவர்களால் 1356 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட ‘கோல்டன் புல்’ (Golden Bull) பேரரசுத் தேர்தலுக்கான விதிகளை முறைப்படுத்துவதற்கு முன்பான காலங்களில் இது மிகவும் வழக்கமாக இருந்தது. புனித ரோமானியப் பேரரசு தவிர, பொஹீமியா மற்றும் ஹங்கேரி போன்ற தேர்தல் முறை முடியாட்சிகளைக் கொண்டிருந்த பிற நாடுகளிலும் எதிர்-மன்னர்கள் தோன்றி உள்ளனர்.
இந்த எதிர்-மன்னர் என்ற கருத்துருவானது ‘எதிர்-போப்பாண்டவர்’ (Antipope) என்ற கருத்துடன் ஒப்பிடத்தக்கது. உண்மையில், இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளுமே ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவை ஆகும். ஜெர்மன் மன்னர்கள் மற்றும் புனித ரோமானியப் பேரரசர்கள் தங்களுக்கு முரண்பட்ட போப்பாண்டவர்களை அரசியல் ரீதியாக பலவீனப்படுத்த எப்போதாவது எதிர்-போப்பாண்டவர்களை ஆதரித்தனர். அதேபோல், போப்பாண்டவர்களும் தங்களது கருத்துகளுடன் முரண்படும் பேரரசர்களுக்கு எதிராக அரசியல் போட்டியாளர்களாக சில நேரங்களில் எதிர்-மன்னர்களுக்கு ஆதரவு அளித்தனர்.
முக்கிய வெற்றிகள் மற்றும் நிலைப்பாடு குறித்த சர்ச்சைகள்
வரலாற்றில் பல எதிர்-மன்னர்கள் தாங்கள் அதிகாரத்திற்கு வர விடுத்த கோரிக்கைகளை வெற்றிகரமாக நிலைநாட்டிக் கொண்டனர் மற்றும் முறையான மன்னர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டனர். உதாரணமாக, ஜெர்மனியின் மன்னர் மூன்றாம் கான்ராட் (Conrad III), பேரரசர் இரண்டாம் பிரடெரிக் (Frederick II) மற்றும் பேரரசர் நான்காம் சார்லஸ் (Charles IV) ஆகியோர் இதில் அடங்குவர்.
அதே நேரத்தில், மற்ற சிலரின் எதிர்-மன்னர் என்ற அந்தஸ்து இன்றும் கூட சர்ச்சைக்குரியதாகவே உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, பவாரியாவின் டியூக் இரண்டாம் ஹென்றி (Henry II of Bavaria) மற்றும் மெய்சனின் மார்ச்கிராப் இரண்டாம் எக்பர்ட் (Egbert II of Meissen) ஆகியோரின் நிலைப்பாடு இன்றும் விவாதிக்கப்படுகிறது.
ஜெர்மனி மற்றும் பிற நாடுகளில் எதிர்-மன்னர்கள்
ஜெர்மன் வரலாற்றில் பல எதிர்-மன்னர்கள் வெவ்வேறு காலங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளனர். உதாரணமாக:
- அர்னுல்ஃப் தி பேட் (Arnulf the Bad) – 919-921 (ஹென்றி தி ஃபவுலருக்கு எதிராக)
- ஹென்றி தி வ்ராங்லர் (Henry the Wrangler) – 984-985 (மூன்றாம் ஓட்டோவிற்கு எதிராக)
- ருடால்ஃப் ஆஃப் ரெய்ன்ஃபெல்டன் (Rudolf of Rheinfelden) – 1077-1080 (நான்காம் ஹென்றிக்கு எதிராக)
- ஹெர்மன் ஆஃப் சால்ம் (Hermann of Salm) – 1081-1088
- மூன்றாம் கான்ராட் (Conrad III) – 1127-1135 (லோதார் III க்கு எதிராக)
- இரண்டாம் பிரடெரிக் (Frederick II) – 1212-1215 (நான்காம் ஓட்டோவிற்கு எதிராக)
- ஹென்றி ராஸ்பே (Henry Raspe) – 1246-1247 (இரண்டாம் பிரடெரிக் எதிராக)
- ஹாலந்தின் இரண்டாம் வில்லியம் (William II of Holland) – 1248-1250 மற்றும் 1250-1254 (நான்காம் கான்ராடுக்கு எதிராக)
- கஸ்டிலின் அல்போன்சோ எக்ஸ் (Alfonso X of Castile) – 1257-1275 (கார்ன்வாலின் முதலாம் ரிச்சர்டுக்கு எதிராக)
- அழகிய பிரடெரிக் (Frederick the Fair) – 1314-1330 (லூயிஸ் IV க்கு எதிராக)
- நான்காம் சார்லஸ் (Charles IV) – 1346-1347
- விண்ட்சரின் எட்வர்ட் (Edward of Windsor) – 1348 (நான்காம் சார்லஸுக்கு எதிராக)
- சுவார்சுபர்க்கின் குந்தர் (Günther of Schwarzburg) – 1349
- பிரன்ஸ்விக்-லூனிபர்க்கின் பிரடெரிக் (Frederick of Brunswick-Lüneburg) – 1400 (வென்செஸ்லஸுக்கு எதிராக)
ஜெர்மன் இரட்டைக் தேர்தல்கள் (German double elections) மற்றும் பொஹீமியா, ஹங்கேரி, ஜப்பான், கொரியா மற்றும் ஸ்காட்லாந்து போன்ற நாடுகளிலும் தேர்தல் மற்றும் வாரிசுரிமை மோதல்களின் அடிப்படையில் இதே போன்ற அரசியல் சூழல்களும் எதிர்ப்பரசு நிகழ்வுகளும் நடந்துள்ளன.
நீண்டகால மரபு
எதிர்-மன்னர் என்ற வடிவம் ஐரோப்பிய அரசியலில் தேர்தல் முறை முடியாட்சிகளின் பலவீனங்களையும், அதிகாரப் போட்டிகளையும் பிரதிபலிப்பதாக அமைந்தது. இது மத்திய கால ஐரோப்பிய அரசுகளின் சட்ட மற்றும் அரசியல் கட்டமைப்புகளை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தது. முடியாட்சிகளில் முறையான வாரிசுரிமை விதிகள் மற்றும் தேர்தல் நெறிமுறைகள் வகுக்கப்படுவதற்கு இந்த வரலாற்று மோதல்கள் காரணமாக அமைந்தன.
எதிர்-மன்னர் (Anti-king) என்றால் என்ன?
வாரிசு உரிமைத் தகராறுகள் அல்லது அரசியல் எதிர்ப்புகள் காரணமாக, ஏற்கனவே ஆட்சியில் இருக்கும் ஒரு மன்னருக்கு எதிராக தன்னைத்தானே மன்னராக அறிவித்துக் கொள்ளும் நபர் எதிர்-மன்னர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
எதிர்-மன்னர்கள் எந்த வரலாற்றுச் சூழலில் அதிகமாகக் காணப்பட்டனர்?
இந்தச் சொற்கள் பொதுவாக ஐரோப்பிய வரலாற்றில், குறிப்பாக கோல்டன் புல் (Golden Bull) வெளியிடப்படுவதற்கு முன்பான புனித ரோமானியப் பேரரசின் தேர்தல் முடியாட்சிகளில் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.
எதிர்-மன்னர்களுக்கும் எதிர்-போப்பாண்டவர்களுக்கும் என்ன தொடர்பு?
ஜெர்மன் மன்னர்கள் தங்களுக்கு எதிரான போப்பாண்டவர்களை பலவீனப்படுத்த எதிர்-போப்பாண்டவர்களை ஆதரித்தது போலவே, போப்பாண்டவர்களும் பேரரசர்களுக்கு எதிராக அரசியல் போட்டியாளர்களாக எதிர்-மன்னர்களுக்கு ஆதரவு அளித்தனர்.
