தக்பாரினாஸ்: ரோமானிய பேரரசை எதிர்த்த நுமிடிய பெர்பர் தலைவனின் வரலாற்று வாழ்க்கை

அறிமுகம்

பண்டைய வட ஆப்பிரிக்க வரலாற்றில் ரோமானிய பேரரசின் ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக வீறுகொண்டு எழுந்த தலைவர்களில் முக்கியமானவர் தக்பாரினாஸ் (Tacfarinas). பெர்பர் மொழியில் திக்ஃபரின் (Tikfarin) அல்லது தக்பரின் (Takfarin) என்று அழைக்கப்படும் இவர், பண்டைய நுமிடிய பெர்பர் (Numidian Berber) இனத்தைச் சேர்ந்தவர். ரோமானிய இராணுவத்தில் வீரராகப் பணியாற்றி, பின்னர் அங்கிருந்து வெளியேறி, ரோமானிய பேரரசிற்கு எதிராக மிகப்பெரிய ஆயுதக் கிளர்ச்சியைத் தலைமையேற்று நடத்தினார். கி.பி 17 முதல் கி.பி 24 வரையிலான காலத்தில் வட ஆப்பிரிக்காவில் ரோமானிய அதிகாரத்திற்கு இவர் அளித்த சவால், பேரரசர் டைபீரியஸின் (Tiberius) ஆட்சிக்காலத்தில் பெரும் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் ரோமானிய இராணுவப் பின்னணி

தக்பாரினாஸ், புரோகான்சுலர் ஆப்பிரிக்கா (Proconsular Africa) மாகாணத்தைச் சேர்ந்த தகாஸ்தே (Thagaste – தற்போதைய அல்ஜீரியாவின் சௌக் அஹ்ராஸ் / Souk Ahras) பகுதியில் பிறந்தார். மேலும் வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி இவரது பிறப்பிடம் கெமிசா (Khemissa) என்றும் அறியப்படுகிறது. இவர் பண்டைய நுமிடிய பெர்பர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராவார்.

தனது இளமைப் பருவத்தில் ரோமானிய இராணுவத்தில் சேர்ந்து பணியாற்றினார். ரோமானிய இராணுவ அமைப்பில் பெற்ற பயிற்சி மற்றும் படைத்தளபதி உத்திகள் பற்றிய அறிவு, பின்னாளில் அவர் ரோமானியர்களுக்கு எதிராகப் போரிடும்போது மிக முக்கிய ஆயுதமாக மாறியது. இருப்பினும், சில காரணங்களால் இவர் ரோமானிய இராணுவத்திலிருந்து தப்பி வெளியேறி (deserter), தனது சொந்த மக்களான பெர்பர் பழங்குடியினரை ஒன்றுதிரட்டி ரோமானிய ஆதிக்கத்திற்கு எதிராகப் போரிடத் தொடங்கினார்.

கிளர்ச்சிக்கான காரணங்களும் வரலாற்றுப் பின்னணியும்

தக்பாரினாஸின் தனிப்பட்ட கிளர்ச்சிக்கான தூண்டுதல் என்ன என்பது குறித்துத் தெளிவான பதிவுகள் இல்லை என்றாலும், வரலாற்றுச் சூழல் அதற்கான முதன்மைப் பின்னணியை வெளிப்படுத்துகிறது. ரோமானிய பேரரசர் அகஸ்டஸின் (Augustus – கிமு 30 முதல் கி.பி 14 வரை) ஆட்சிக்காலத்தில், கேதுலிய முசுலாமி (Gaetulian Musulamii) பழங்குடியினரின் பாரம்பரிய மேய்ச்சல் நிலங்களை ரோமானியர்கள் ஆக்கிரமித்தனர்.

தங்கள் வாழ்வாதாரமாகவும், கால்நடைகளை மேய்க்கும் இடமாகவும் இருந்த நிலப்பகுதிகளை ரோமானிய அரசு கைப்பற்றியது முசுலாமி மக்களிடையே கடும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. இந்த நில ஆக்கிரமிப்பும் வாழ்வாதார இழப்புமே தக்பாரினாஸ் கிளர்ச்சி தொடங்குவதற்குக் தீர்க்கமான காரணியாக அமைந்தது.

பழங்குடியினரின் கூட்டணி மற்றும் போர்த்தந்திரங்கள்

கி.பி 17 இல் தக்பாரினாஸ் தனது போராட்டத்தைத் தொடங்கியபோது, முசுலாமி பழங்குடியினரின் முழு ஆதரவையும் பெற்றார். அதுமட்டுமின்றி, வட ஆப்பிரிக்காவில் ரோமானிய எல்லைப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த பல்வேறு பெர்பர் பழங்குடியினரையும் ஒன்றிணைத்து ஒரு நெகிழ்வான கூட்டணியை உருவாக்கினார். இக்கூட்டணியில் பின்வரும் முக்கிய பழங்குடிப் பிரிவினர் பங்கேற்றனர்:

• முசுலாமி (Musulamii): கிளர்ச்சியின் முதன்மை ஆதரவுப் படை.
• மௌரி (Mauri): வட ஆப்பிரிக்க எல்லைப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த பெர்பர் பழங்குடியினர்.
• கரமாண்டெஸ் (Garamantes): பாலைவனப் பகுதியைச் சார்ந்த சக்திவாய்ந்த பழங்குடியினர்.
• கேதுலி (Gaetuli): ரோமானிய ஆதிக்கத்தை எதிர்த்த மற்றொரு முக்கிய பழங்குடி சமூகம்.

தக்பாரினாஸ் மற்றும் அவரது படைகள் வழக்கமான நேருக்கு நேர் போரைத் தவிர்த்து, கொரில்லாப் போர் முறையைக் கையாண்டனர். நுமிடியர்களின் அதிவேக இயக்கம் (extraordinary mobility) மற்றும் பாலைவனப் பழங்குடியினரின் ஆதரவு காரணமாக ரோமானியப் படைகளால் பல ஆண்டுகள் முயற்சித்தும் இவர்களைப் பிடிக்கவோ அழிக்கவோ முடியாமல் திணறினர்.

தானிய உற்பத்தி பாதிப்பும் ரோமில் ஏற்பட்ட நெருக்கடியும்

தக்பாரினாஸ் தலைமையிலான கிளர்ச்சியாளர்கள் வட ஆப்பிரிக்காவில் இருந்த ரோமானியப் பண்ணைகள் மற்றும் குடியிருப்புகள் மீது பெரிய அளவிலான திடீர் தாக்குதல்களை (large-scale raids) நடத்தினர். புரோகான்சுலர் ஆப்பிரிக்கா மாகாணம் ரோமானிய பேரரசின் முதன்மைத் தானியக் களஞ்சியமாகத் திகழ்ந்தது.

தக்பாரினாஸின் தாக்குதல்களால் அப்பகுதியில் தானிய உற்பத்தி கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டதோடு, தானிய விநியோகமும் முடங்கியது. இதன் நேரடி விளைவாக, ரோமானியத் தலைநகரான ரோமில் உணவுப் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு, மக்கள் மத்தியில் உள்நாட்டுக் கலவரம் மற்றும் அமைதியின்மை உருவாகும் அச்சுறுத்தல் எழுந்தது. இதனால், தக்பாரினாஸின் கிளர்ச்சி ரோமானியப் பேரரசின் கவனத்தைப் பெற்ற மிக முக்கியப் பிரச்சினையாக மாறியது.

துபுஸ்கம் முற்றுகையும் மோதலின் உச்சமும்

போரின் இறுதிப் கட்டத்தில், கி.பி 24 ஆம் ஆண்டில், தக்பாரினாஸின் படைகள் ரோமானியர்களின் இராணுவக் கோட்டையான துபுஸ்கமை (Thubuscum) முற்றுகையிட்டன. இது தக்பாரினாஸின் இராணுவ வலிமையையும், ரோமானிய நிலைகள் மீது அவர் நடத்திய துணிச்சலான தாக்குதலையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இருப்பினும், ரோமானியப் படைகள் தக்பாரினாஸை வீழ்த்துவதற்காகத் தீவிரமான கண்காணிப்பையும் தொடர் துரத்தலையும் மேற்கொண்டன.

தக்பாரினாஸின் இறுதிநாட்களும் மரணமும்

கி.பி 24 ஆம் ஆண்டில், ரோமானியப் படைகள் தீவிரமாகத் துரத்தியதாலும், இராணுவ உளவுத்துறையில் கிடைத்த தற்செயலான வாய்ப்பினாலும் (lucky break in intelligence) தக்பாரினாஸ் இறுதியாகச் சூழப்பட்டார்.

அவ்ஸியா (Auzia) என்ற இடத்தில் நடைபெற்ற இறுதிக்கட்ட மோதலின் போது தக்பாரினாஸ் பிடிபட்டு கொல்லப்பட்டார். இதன் மூலம் கி.பி 17 முதல் கி.பி 24 வரை தொடர்ந்து ஏழு ஆண்டுகள் நடைபெற்ற நீண்ட பேரரசு எதிர்ப்புப் போர் முடிவுக்கு வந்தது.

வரலாற்றுத் தாக்கமும் நீடித்த மரபும்

தக்பாரினாஸின் கிளர்ச்சி முடிந்தவுடன், ரோமானிய அரசு வட ஆப்பிரிக்காவில் தனது கட்டுப்பாட்டை மேலும் வலுப்படுத்தியது. இப்போரின் நேரடி விளைவாக, துனிசிய பீடபூமி (Tunisian plateau) முழுவதும் நில வரி விதிப்பிற்காக ரோமானிய அரசால் பதிவு செய்யப்பட்டது. மேலும், அப்பகுதி முழுவதும் முதன்மையாகக் கோதுமை சாகுபடி செய்யும் நிலங்களாக மாற்றப்பட்டது.

தக்பாரினாஸ், ரோமானியப் பேரரசின் பிரம்மாண்டமான இராணுவ வலிமைக்கு எதிராகத் தனது மக்களின் நில உரிமையைக் காக்க ஏழு ஆண்டுகள் உறுதியோடு போரிட்ட ஒரு நுமிடிய பெர்பர் தலைவராக வரலாற்றுப் பக்கங்களில் நிலைத்து நிற்கிறார்.

1. en.wikipedia.org
2. en.wikipedia.org
3. www.wikidata.org